Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2012


Δελτίο Τύπου
Ένας ακόμη κρατούμενος βρέθηκε απαγχονισμένος στα κρατητήρια Κέρκυρας, προστιθέμενος σε έναν μακρύ και μακάβριο κατάλογο νεκρών κρατουμένων σε όλη την Ελλάδα. Ο 38χρονος αλλοδαπός ήταν κρατούμενος ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία απέλασης βάσει διεθνών ενταλμάτων σύλληψης που εκκρεμούσαν εις βάρος του.
Εμείς δεν θα μιλήσουμε για τις ευθύνες που πρέπει ούτως ή άλλως να αποδοθούν και που θεωρούμε γεγονός αυτονόητο. Θα μιλήσουμε όμως για τον εξευτελισμό της αξίας της ανθρώπινης ύπαρξης όταν πρόκειται για πολίτες ενός κατώτερου Θεού, αλλοδαπούς και ταυτόχρονα κρατούμενους. Θα μιλήσουμε για την ελλειπή εκπαίδευση των αστυνομικών οργάνων, για τη μη διασφάλιση της ανθρώπινης ζωής αλλά και για την έλλειψη υποδομών του κράτους, αφού ο μοναδικός Ιατροδικαστής στο νησί λείπει σε άδεια και θα επιστρέψει στις 27 Δεκεμβρίου στην υπηρεσία του. Ο νεκρός κρατούμενος θα πρέπει λοιπόν να περιμένει, μαζί με όσους ενδιαφέρονται για τις συνθήκες υπό τις οποίες διεπράχθη η αυτοχειρία και τα «γιατί» που σκιάζουν αυτή την θλιβερή υπόθεση.
Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων Κέρκυρας, δηλώνουμε ότι θα παρακολουθήσουμε την έκβαση αυτής της υπόθεσης και θα περιμένουμε να αποδοθούν ευθύνες όπου αυτές προκύψουν. Θα είμαστε δίπλα στους κρατούμενους στα κρατητήρια και τις φυλακές για να καταγράφουμε τα προβλήματα, τις συνθήκες κράτησης και κυρίως, για να υπερασπιζόμαστε την αξία της ανθρώπινης ζωής, που σε καιρούς κρίσης θεωρείται όλο και περισσότερο από το υπάρχων κοινωνικοπολιτικό σύστημα ως αναλώσιμο υλικό.

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012

http://psychografimata.com/11826/erevna-tou-kethea-sta-katastimata-kratisis-anilikon/


Έρευνα του ΚΕΘΕΑ στα καταστήματα κράτησης ανηλίκων

Τα χαρακτηριστικά, τις συνθήκες κράτησης και τις ανάγκες των νέων που βρίσκονται στα καταστήματα κράτησης ανηλίκων της χώρας μας κατέγραψε η έρευνα του ΚΕΘΕΑ που παρουσιάστηκε στην Αθήνα, στην ημερίδα με θέμα «“Διαψεύδοντας την Κασσάνδρα”. Παραβατικότητα ανηλίκων και χρήση ουσιών: Από τον αποκλεισμό στην κοινωνική ένταξη.»
Στην Ελλάδα τo 5% των κρατουμένων, 600 περίπου άτομα, είναι έφηβοι και νεαροί ενήλικες. Η διεθνής έρευνα δείχνει ότι ο εγκλεισμός των ανηλίκων αποτελεί παράγοντα κινδύνου για περαιτέρω εμπλοκή με το σωφρονιστικό σύστημα και υιοθέτηση αρνητικών μορφών κοινωνικής συμπεριφοράς. Την περίοδο της κρίσης η παραβατικότητα  των ανηλίκων αναμένεται να απασχολήσει περισσότερο τη χώρα μας, καθώς η ανέχεια, η έλλειψη προοπτικής και ο εντεινόμενος κοινωνικός αποκλεισμός μπορούν να καταστήσουν τη νεανική παραβατικότητα  μέσο επιβίωσης και ένταξης σε μια ομάδα. Από τη έρευνα του ΚΕΘΕΑ προκύπτει ότι:
Τα  χαρακτηριστικά των νεαρών κρατουμένων
Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων στην έρευνα  ήταν τα 19,1 έτη. Η πλειονότητά τους συγκεντρώνεται στην ηλικιακή ομάδα 17-21 ετών. Περισσότεροι από 8 στους 10 εκτίουν πρώτη φορά ποινή φυλάκισης. Το μεγαλύτερο μέρος κρατείται για διάστημα έως 12 μήνες, ενώ σχεδόν οι μισοί είναι υπόδικοι. Τα συχνότερα αδικήματα που έχουν διαπράξει είναι κλοπές, ληστείες και αδικήματα που σχετίζονται με το νόμο περί ναρκωτικών.
Τα 4/5 είναι αλλοδαποί, γεγονός που σχετίζεται με σειρά από παράγοντες, όπως, η απουσία νόμιμων εγγράφων παραμονής στη χώρα, οι  επιβαρυμένες συνθήκες διαβίωσης και η δυσκολία εξασφάλισης βασικών αγαθών με νόμιμους τρόπους, η συχνή απουσία οικογενειακού περιβάλλοντος που να μπορεί να αναλάβει την εποπτεία του ανηλίκου επιτρέποντας την εφαρμογή εναλλακτικών της φυλάκισης μέτρων, και, ορισμένες φορές, η προκατάληψη σε διάφορες φάσεις απονομής της ποινικής δικαιοσύνης.
Οι περισσότεροι νέοι αντιμετωπίζουν σημαντικά εκπαιδευτικά κενά που αρκετές φορές φτάνουν  μέχρι τον αναλφαβητισμό αλλά και την αδυναμία επικοινωνίας στην ελληνική γλώσσα. Μόνο το 10,9%  του συνόλου των κρατουμένων έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Σχεδόν οι μισοί (48,2%) πριν από τη φυλάκιση διέμεναν μόνοι ή με φίλους, γεγονός που καταδεικνύει  την απουσία ή την ελλιπή λειτουργία του ρόλου της οικογένειας στη ζωή των ανηλίκων, συνθήκη με βαρύνουσα σημασία τόσο για την εμφάνιση όσο και την πρόληψη της παραβατικότητας.
Η πλειονότητα των κρατουμένων (58,9%) είχε χρησιμοποιήσει ναρκωτικά κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής με επικρατέστερη ουσία συστηματικής χρήσης την κάνναβη. Δύο στους 5 έχει κάνει συστηματική χρήση ουσιών, ενώ το 32,1% ανάφερε ότι υπάρχει χρήση ουσιών στη φυλακή.
Οι συνθήκες κράτησης
Η γενικότερη εικόνα των καταστημάτων κράτησης νέων χαρακτηρίζεται κυρίως από ελλείψεις χώρων και υλικοτεχνικής υποδομής, με κυρίαρχο ζήτημα τον υπερπληθυσμό σε συγκεκριμένα καταστήματα. Οι συνθήκες διαβίωσης σε αρκετές περιπτώσεις είναι ιδιαίτερα δυσχερείς με σημαντικά προβλήματα σίτισης, καθαριότητας, υγιεινής, θέρμανσης, παροχής τρεχούμενου νερού και υγειονομικής περίθαλψης. Τα προβλήματα αυτά επιδεινώνονται λόγω της οικονομικής κρίσης.
Η παραπάνω εικόνα συμπληρώνεται από περιορισμένες, κατά βάση, δυνατότητες απασχόλησης, ψυχαγωγίας, εκπαίδευσης και κατάρτισης, που είναι απολύτως αναγκαίες για την επανένταξη στην κοινωνία. Θετικά αξιολογήθηκαν τόσο από τους κρατουμένους όσο και από τους εργαζόμενους οι θεραπευτικές παρεμβάσεις για τα ναρκωτικά όπου αυτές λειτουργούν.
Στα καταστήματα οι μηχανισμοί πρόληψης ή αντιμετώπισης φαινομένων καταπάτησης των δικαιωμάτων των κρατουμένων και προσβολής της αξιοπρέπειάς τους από το φυλακτικό προσωπικό είναι ελλιπείς , και δεν λείπουν τέτοια φαινόμενα, αν και οι σχέσεις κρατουμένων φυλακτικού προσωπικού περιγράφοντα γενικά από τυπικές έως καλές.
Στην έρευνα  επισημάνθηκαν επίσης από τους νεαρούς κρατούμενους η πρακτική της ακύρωσής του επισκεπτηρίου ως τιμωρητικός μηχανισμός, ο περιορισμός του δικαιώματος χρήσης ολιγοήμερων αδειών από τις εισαγγελικές αρχές και η απουσία επαφής με το «έξω» και με ό,τι συμβαίνει στην κοινότητα.
Η έλλειψη υποστηρικτικού κοινωνικού και οικογενειακού δικτύου εκτός φυλακής, οι σοβαρές εκπαιδευτικές ελλείψεις, η απουσία επαγγελματικών εφοδίων και κοινωνικών δεξιοτήτων  επισημάνθηκαν ως τα κύρια προβλήματα που δυσχεραίνουν την κοινωνική ενσωμάτωση των κρατουμένων μετά την αποφυλάκιση.
Η έρευνα είναι μέρος συνολικής μελέτης  που έχει στόχο την ίδρυση και τη μεθοδολογία οργάνωσης και λειτουργίας του Κέντρου Απεξάρτησης ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ, για την απεξάρτηση ανήλικων δραστών αξιόποινων πράξεων που ανατέθηκε στο ΚΕΘΕΑ από το Υπουργείο Δικαιοσύνης μετά από δημόσιο διαγωνισμό.
Η πρόταση του ΚΕΘΕΑ για την Κασσάνδρα 
Το ΚΕΘΕΑ προτείνει στις μέχρι σήμερα αναξιοποίητες εγκαταστάσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής:
• Να δημιουργηθεί ένα πρότυπο κέντρο με κύριο στόχο την αντιμετώπιση της νεανικής παραβατικότητας που σχετίζεται με τη χρήση ουσιών και την ομαλή κοινωνική ένταξη, το οποίο θα λειτουργεί με την ευθύνη και την εποπτεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης και τη συνεργασία φορέων ψυχικής υγείας και απεξάρτησης.
• Να περιλαμβάνει στις υπηρεσίες του κέντρο σωματικής αποτοξίνωσης και μονάδες ψυχικής απεξάρτησης που θα συνδεθούν με κέντρα κοινωνικής επανένταξης στην κοινωνία, ώστε να δίνεται η δυνατότητα συνέχισης της θεραπείας και μετά την αποφυλάκιση.
• Να φιλοξενεί νεαρούς κρατούμενους έως 21 ετών με απόφαση εισαγγελέα, ανακριτή ή δικαστηρίου, για να παρακολουθήσουν θεραπευτικό πρόγραμμα με περιοριστικούς όρους.
• Να έχει, επίσης, δυνατότητα φιλοξενίας ατόμων μέχρι 25 ετών, προκειμένου να αξιοποιηθούν πλήρως οι εγκαταστάσεις.
• Να στελεχωθεί με επιστημονικό κυρίως προσωπικό (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί,
ειδικοί θεραπευτές, απόφοιτοι θεραπευτικών προγραμμάτων κ.λπ.).
• Να προσφέρει ατομική και ομαδική συμβουλευτική, θεραπεία, εκπαίδευση και κατάρτιση.
• Να προσφέρει δυνατότητα για εκπαίδευση, έρευνα και κλινική πρακτική σε φοιτητές και νέους επιστήμονες.
• Να αξιοποιεί τον εθελοντισμό και να είναι σε ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία.
Όπως επισημάνθηκε στην ημερίδα μία από τις βασικές προϋποθέσεις για τη λειτουργία του Κέντρου είναι η επανεξέταση του θεσμικού και νομοθετικού πλαισίου, αφού, σήμερα, μεταξύ άλλων, δεν προβλέπονται στο ποινικό δίκαιο  εναλλακτικές της ποινής δυνατότητες για τις ηλικίες 18-21 ετών.

Δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 21-11-2012

«Φυλακή, βγάζουν μόνον οι φτωχοί…»

Της Ελένης Ανδριοπούλου

Το σχόλιο του Αντώνη Αραβαντινού στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή του Σωφρονιστικού Συστήματος της Βουλής «"Οι πλούσιοι έχουν λεφτά και περνάνε καλά… παραγγέλνουν από τον Σκλαβενίτη… Χθες κάποιος παρήγγειλε καπνιστό σολομό και έφαγε…", δεν φαντάζομαι ότι σοκάρει κανέναν. Αντίθετα, είναι η παλιά γνώριμη συνειδητοποίηση της ταξικής πραγματικότητας που βιώνουν οι κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές… Μιας πραγματικότητας που όλοι την επικρίνουμε αργοκουνώντας το κεφάλι, ωστόσο την έχουμε αποδεχτεί και το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας θεωρεί ότι δεν αλλάζει, με έναν παρόμοιο τρόπο που -το ίδιο κομμάτι- θεωρεί ότι δεν αλλάζει η νοοτροπία των κυβερνόντων απέναντι στον λαό και ότι «όποιοι και να κυβερνούν, τα ίδια θα κάνουν¨…
Έτσι είναι η κατάσταση και στις φυλακές, ταξική όπως ακριβώς και στην κοινωνία μας...Όποιος έχει χρήμα περνάει καλά...Όποιος δεν έχει βγάζει μια σκληρή φυλακή, αφού πρώτα έχει κριθεί καταλλήλως από το επίσης σκεπτόμενο ταξικά, σύστημα απονομής δικαιοσύνης της χώρας, επειδή φυσικά δεν είχε χρήματα για έναν "καλό" δικηγόρο (σαν τον Κούγια π.χ.). Βέβαια ευτυχώς, δεν είναι όλοι οι δικηγόροι μας Κούγιες. Υπάρχουν και δικηγόροι που αγωνίζονται να επιβιώσουν και παρ’ όλα αυτά εκφράζουν καθημερινά μέσα από τις πράξεις τους την αριστερή αντίληψη. Αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία.
Το σχόλιο πάντως, που έλαβε μεγάλες διαστάσεις και έφερε στην επιφάνεια για μια ακόμη φορά τα προβλήματα των φυλακών (όχι φυσικά στο σύνολό τους), ευνόητα ανέδειξε επίσης το γεγονός ότι αυτή η διαπίστωση της ταξικής πραγματικότητας των κρατουμένων, επεκτείνεται και σε άλλους τομείς πέρα του φαγητού. Ότι δηλαδή υπάρχουν και άλλες «παροχές» που μπορεί να έχει κάποιος μέσα στη φυλακή, με μοναδική πάντα προϋπόθεση το να υπάρχει χρήμα. Και εδώ είναι το ανησυχητικό που ταυτόχρονα  αποτελεί και μια ακόμη πρόκληση για τη ριζοσπαστική αριστερά ώστε να συλλογιστεί και να ξεκαθαρίσει στην κοινωνία τι φυλακές θέλει, πως πρέπει αυτές να λειτουργούν, με τι στόχο και με ποιους τρόπους θα επιτευχθεί ο στόχος αυτός.           
Το πραγματικό νέο σε αυτή την χιλιοειπωμένη ιστορία, θα μπορούσε να είναι μια Αριστερή κυβέρνηση που στόχος της θα είναι να αλλάξει ΡΙΖΙΚΑ με μια σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων τους νόμους, όπου αυτοί επιδέχονται διορθώσεις ή και καταργήσεις, το σύστημα απονομής Δικαιοσύνης, αλλά και το εκδικητικό και ταξικό Σωφρονιστικό σύστημα της χώρας. Γιατί σε μια αριστερή αντίληψη, δεν νοείται κρατούμενος να απολαμβάνει ιδιαίτερα προνόμια επειδή τυχαίνει να έχει χρήματα (τα οποία συχνά δεν γνωρίζουμε καν από πού προήλθαν), τη στιγμή που άλλοι  ακριβώς επειδή δεν έχουν περνούν μέρες τραγικά δύσκολες, ιδίως όταν προέρχονται από άλλο τόπο, και συχνά καταλήγουν υπηρέτες των πρώτων…
Για την προκειμένη περίπτωση –που είναι όμως μόνο το δέντρο που πίσω του κρύβεται ένα ολόκληρο δάσος- στο άρθρο 14 του Κανονισμού Λειτουργίας Καταστημάτων Κράτησης προβλέπεται ότι «επιτρέπεται η προμήθεια τροφίμων με ατομική δαπάνη των κρατουμένων είτε μέσω προμηθευτή που αναδεικνύεται με διαγωνισμό, είτε από το ελεύθερο εμπόριο με μέριμνα της Υπηρεσίας». Αυτή όμως η πρόβλεψη είναι που ακριβώς δημιουργεί αυτόν τον ταξικό διαχωρισμό των κρατουμένων, την ώρα που είναι ολοφάνερο ότι αυτό δεν συμβάλλει στον στόχο της κράτησης, δηλαδή τον «σωφρονισμό», αλλά αντίθετα, συνεχίζει την ίδια ταξική πολιτική που διέπει την κοινωνία και μέσα στη φυλακή, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι η τελευταία είναι απλά ένα μέρος του καθρέφτη της πρώτης και ότι το σύστημα ποινικοποίησης της φτώχειας καλά κρατεί.
Στον νέο Σωφρονιστικό Κώδικα που ήδη βρίσκεται σε διαβούλευση, στο άρθρο 3 που αφορά την ισότητα στη μεταχείριση των κρατουμένων, αναφέρεται ότι:
«1. Απαγορεύεται κάθε δυσμενής διακριτική μεταχείριση των κρατουμένων, ιδίως εκείνη που βασίζεται στο φύλο, στη φυλή, το χρώμα, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, το θρήσκευμα, την περιουσία ή τις ιδεολογικές πεποιθήσεις.
2. Ειδική μεταχείριση των κρατουμένων επιφυλάσσεται, όταν δικαιολογείται από τη νομική ή πραγματική κατάστασή τους, όπως υποδίκων και καταδίκων, εγγάμων και αγάμων, ασθενών η κατάσταση υγείας των οποίων προκύπτει από βεβαίωση δημοσίου νοσηλευτικού ιδρύματος, ανηλίκων και ενηλίκων, γυναικών και ανδρών, ατόμων με αναπηρίες ή από τις θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις, κρατούμενων που είναι γονείς (ιδίως ανηλίκων τέκνων), αλλοδαπών, κρατουμένων με επαγγελματικές δραστηριότητες και κρατουμένων με ιδιαιτερότητες γενετήσιου προσανατολισμού, εφόσον γίνεται υπέρ του κρατουμένου και για την εξυπηρέτηση των ειδικών αναγκών που απορρέουν από την κατάσταση στην οποία ευρίσκεται.
3. Ως ειδικές ανάγκες νοούνται μεταξύ άλλων η διατροφή, η άσκηση θρησκευτικών καθηκόντων, η άσκηση επαγγελματικής ή επιστημονικής δραστηριότητας, η πρόσβαση σε υπηρεσίες του καταστήματος κράτησης σε ΑΜΕΑ, ο διαχωρισμός από άλλους κρατούμενους».
Και ενώ όντως ο Κώδικας είναι σε μια καλή κατεύθυνση, απουσιάζει ωστόσο από τα 88 άρθρα του μια τέτοια πρόβλεψη που να βάζει τέλος στον διαχωρισμό των κρατουμένων σε πλούσιους και φτωχούς, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η ισότητα. Και κάτι που αξίζει να αναφερθεί, ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο το πόσο καλός είναι ο νέος Σωφρονιστικός Κώδικας, αλλά και το κατά πόσο αυτός, όπως και ο προηγούμενος θα εφαρμοστεί… Ας μην ξεχνάμε ότι και πριν γίνουν οι τελευταίες τροποποιήσεις του κ. Ρουπακιώτη, είχαμε έναν πολύ καλό –συγκριτικά με άλλες χώρες ακόμα και της Ευρώπης- Σ.Κ., του οποίου το πρόβλημα πολύ απλά ήταν ότι δεν εφαρμοζόταν. 
Η ίση αντιμετώπιση όλων, τα ίδια δικαιώματα και οι ίδιες υποχρεώσεις για όλους θα πρέπει να διέπουν τη δική μας βάση για όλες τις απαραίτητες αλλαγές. Μια ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση θα πρέπει να φροντίσει πρώτα απ’ όλα να παρέχει όλα τα απαραίτητα σε όλους τους κρατούμενους, και αφού θα έχουν προηγηθεί όλες οι απαραίτητες παρεμβάσεις, να εφαρμόσει τις πολυπόθητες αλλαγές που θα επιφέρουν την δίκαιη και ίση αντιμετώπιση όλων ανεξαιρέτως των κρατουμένων. Έτσι, με ουσιαστική ψυχολογική στήριξη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, με σχολική και επαγγελματική εκπαίδευση που θα ανοίγει προοπτικές επανένταξης στην εργασία και την κοινωνία, με αγροτικές φυλακές που θα παράγουν σε πλήρη αξιοποίηση, με εργασία για όλους και μια Κοινωνική Υπηρεσία που θα προνοεί ακόμα και για τη χρηματοδότηση αδειών άπορων κρατουμένων, οι φυλακές μπορούν να γίνουν ένας τόπος πραγματικού σωφρονισμού που στόχο του θα έχει την επανένταξη στην κοινωνία και όχι την εξόντωση σε κάποιες περιπτώσεις, ή την απαλλαγή των υποχρεώσεων και την καλύτερη διαβίωση λόγω οικονομικής ευχέρειας σε κάποιες άλλες. Και υπάρχουν τρόποι να γίνει αυτό. Πολιτική βούληση χρειάζεται και μια αριστερή κυβέρνηση, σταθερή στις αξίες και τα πιστεύω της.
Σε μια πρώτη ένδειξη κατανόησης της κατάστασης, θα μπορούσε πάντως και σήμερα ο υπουργός κ. Ρουπακιώτης, που ούτως ή άλλως δείχνει να διακατέχεται από μια διαφορετική αντίληψη αυτής των συγκυβερνώντων του, να προχωρούσε στο ελάχιστο που δεν είναι άλλο από το αίτημα των κρατουμένων να καταργηθεί ο ΦΠΑ στον μπακάλη των φυλακών για ευνόητους λόγους... Δεν ξέρω αν μου ξέφυγε, αλλά αυτό δεν το είδα επίσης μέσα στον νέο Σ.Κ..
Να δούμε κιόλας τις εξελίξεις σε επίπεδο κυβερνητικό, γιατί ο υπουργός Δικαιοσύνης ενδέχεται να αποδειχτεί τελικά πολύ «αριστερός» για τις προτιμήσεις τους… Το μόνο βέβαιο είναι ότι θα έχουμε πολύ σύντομα πολλές και σημαντικές πολιτικές εξελίξεις… Οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι για αυτές…



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
για την υπόθεση του Πέτρου Καπετανόπουλου
 
Είσαι άνθρωπος; Είναι κακούργημα!
 
Το γεγονός
Το βράδυ του Σαββάτου 21 Ιουλίου γύρω στα μεσάνυχτα, στην περιοχή του Κολωνού, ο Πέτρος Καπετανόπουλος ακούει από το διαμέρισμά του φωνές και φασαρία κάτω απ' την πολυκατοικία όπου μένει με την οικογένειά του. Σκεπτόμενος ότι κάποιος άνθρωπος μπορεί να κινδυνεύει, κατεβαίνει να δει τι γίνεται. Αντικρίζει ένα νεαρό μετανάστη ανάσκελα στο οδόστρωμα, με χειροπέδες. Γύρω του βρίσκονται 4-5 αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ ένας εκ των οποίων τον πατάει στην κοιλιά. Στην ερώτησή του «γιατί τον πατάτε αφού τον έχετε συλλάβει;» ο αστυνομικός τραβάει το πόδι αμέσως και απαντάει «δεν τον πατάω». Την ίδια στιγμή, πλησιάζει συνάδελφός του, φωνάζοντας «δεν ήταν αυτό πάτημα, αυτό είναι» και ταυτόχρονα δίνει ένα πολύ γερό πάτημα στριφογυρίζοντας την μπότα του στον ήδη ακινητοποιημένο συλληφθέντα ο οποίος βογγάει.
 
Η εξέλιξη
Ο μετανάστης κατηγορείται (και στη συνέχεια ομολογεί) ότι έκλεψε την τσάντα κάποιας κοπέλας γιατί ήταν πεινασμένος.
Ο Πέτρος Καπετανόπουλος συλλαμβάνεται με τις κατηγορίες: «ψευδής ανώμοτη κατάθεση», «αντίσταση κατά της αρχής» και «απόπειρα ελευθέρωσης κρατουμένου»!
Και ενώ ένας απλός πολίτης -που κατεβαίνει, με βερμούδα και σαγιονάρες, 50 μέτρα κάτω απ' το σπίτι του- προφανώς δεν είναι σε θέση να παρεμποδίσει 4 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ.
Και ενώ η κοπέλα της οποίας  εκλάπη η τσάντα, δεν αναφέρει στη μαρτυρία της το παραμικρό για την ύπαρξη συνεργού -πολύ περισσότερο κάτι σχετικό με τον Πέτρο Καπετανόπουλο. 
Και ενώ κάτι τέτοιο δεν προκύπτει ούτε καν από την κατάθεση του αστυνομικού (μοναδικού μάρτυρα κατηγορίας) .
Η εισαγγελέας στην οποία προσάγεται, όχι μόνο σχηματίζει κοινή δικογραφία σε βάρος του Πέτρου Καπετανόπουλου και του μετανάστη, αλλά του φορτώνει και «απλή συνέργεια σε ληστεία»!!!
 
Χρόνια τώρα, τα πλημμελήματα της «αντίστασης» και της «εξύβρισης» αποτελούν συνηθισμένη πρακτική της αστυνομίας να σέρνει στα δικαστήρια «προς γνώση και παραδειγματισμό», όποιον τολμά να δει, να φωτογραφήσει ή να αντιδράσει στις βιαιότητές της. Το σκηνικό όμως αναβαθμίζεται.
 
Ο εφιάλτης
Όταν ένας άνθρωπος που έχει ήδη συλληφθεί (με την όποια κατηγορία) πρέπει και να ποδοπατείται από τα όργανα της τάξης .«από υπερβάλλοντα ζήλο(;)».
Όταν η ανεξέλεγκτη πλέον αστυνομική αυθαιρεσία μοιάζει να επικροτείται από τη δικαιοσύνη με τέτοιο τρόπο ώστε αυτός που υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα του συλληφθέντα (ή μήπως έχουν πάψει να υπάρχουν;) να βρίσκεται συνεργός στο έγκλημα .
Όταν η υποχρέωση του κάθε πολίτη να είναι άνθρωπος και πολύ περισσότερο η υποχρέωσή του να αντιδρά στην αυθαιρεσία και την παράλογη βία, ποινικοποιείται με τον πιο εκδικητικό τρόπο.
Όταν ο εν λόγω πολίτης, τυγχάνει δημόσιος υπάλληλος και -με την τελευταία τροποποίηση του Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων (Μνημόνιο ΙΙΙ) η παραπομπή και μόνο για κακουργηματική πράξη συνεπάγεται αυτοδικαίως τη θέση του σε προσωρινή αργία (στέρηση αποδοχών που αποτελούν τη μόνη βιοποριστική πηγή της οικογένειάς του) μέχρι την αμετάκλητη εκδίκαση της υπόθεσής του.
 
Τότε πλέον δε συζητάμε για την αναγκαιότητα του να «αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας», αντιμετωπίζουμε κατάματα μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια να γίνουμε όλοι κτήνη.
 
Άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών από τον Πέτρο Καπετανόπουλο
 
 
Για την υπόθεση του Πέτρου Καπετανόπουλου και τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από αυτή
θα πραγματοποιηθεί Συνέντευξη Τύπου
την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012, στη 1:00 μ.μ., στην ΕΣΗΕΑ,Ακαδημίας 20